Το Αρχείο της Τζούλιας Ανδρειάδου, από το 2011 βρίσκεται στο ISET (Ινστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης) και στο ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ (Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο - Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης). Επίσης το 2011 δώρισε στο ΜΙΕΤ κάποια έργα της αντιπροσωπευτικά της πενηντάχρονης πορείας της και συνεχίζει την δωρεά της.

Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα βιβλία για παιδιά, με παραμύθια και εικόνες από την ίδια (Κέδρος). Έχει εικονογραφήσει εξώφυλλα λογοτεχνικών βιβλίων και εκδόσεων του Πανεπιστημίου Κρήτης, καθώς και βιβλία για παιδιά.

Έχει συνεργαστεί εικαστικά με το περιοδικό «η λέξη» στα τεύχη: 18, 114, 120, 121, 123/124, 127, 142, 145, 149/50, 158, 164 "Tο Αιγαίο, Λογοτεχνία & Τέχνη" 2001, 177/178, 182.

Υπήρξε μέλος της GREENPEACE / Ελλάδος.

Από το 2003-2013 συνεργάστηκε με την γκαλερί “Αστρολάβος – artlife”.

Από το 2014 είναι μέλος του Linkedin.

Είναι μέλος του ΕΕΤΕ (Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος)

Μία μονογραφία τεσσάρων σελίδων για την δουλειά της Τζούλιας Ανδρειάδου υπάρχει στο βιβλίο του ιστορικού τέχνης Γιάννη Κολοκοτρώνη, με τίτλο:
"Με το βλέμμα και την σκέψη"
Κείμενα για την τέχνη και τους καλλιτέχνες (1987- 2014)
Εκδοτικός οίκος Μέλισσα/2015.

Τον Ιανουάριο του 2010 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΥΡΑΣΙΑ το βιβλίο της «Σε χαμηλή πτήση» με τη ζωγραφική και τα κείμενα της.

                                                                                                                 Δείγμα γραφής
2/ 2/91
…Περιπλανήθηκα στις παιδικές μνήμες. Άναρχες και σαγηνευτικές, αναδύονταν μέσα απ' το σκοτάδι.
…πώς κατάντησαν αυτή την πόλη, ένα απέραντο τσιμεντένιο νεκροταφείο αναμνήσεων. Πού να βρω τα σημεία αναφοράς;

13/10/95
Έχουν περάσει μέρες κι ακόμα δεν ξέχασα το όνειρο μ' εκείνη την πράσινη θάλασσα. Ήταν πράσινη, ακύμαντη κι απέραντη. Και σα να είχε κατακλύσει την ακτή κι εγώ κολυμπούσα σ' αυτό το υποτιθέμενο όριο, παλεύοντας να μη με παρασύρει το ρεύμα προς την ανοιχτή θάλασσα.

10/ 3/2001
Σήμερα 10 Μαρτίου μετά από καιρό κατάφερα κι απογειώθηκα, ζωγραφίζοντας
«τα όνειρα», τολμώντας κι αφήνοντας πίσω μου τα στραβά κι ανάποδα, την ανασφάλεια, τα άγχη μου. Βοήθησε κι ο Μποκερίνι.

17/12/2006
Ένα άδολο αγκάλιασμα, ένα χάδι όταν το αναζητάς και δεν το βρίσκεις, τιμάται σήμερα στις ΗΠΑ 2 δολάρια. Φοράς και αναμνηστική κονκάρδα συμμετοχής στα Cuddie Parties ή πάρτι αγκαλιάς και το βράδυ κοιμάσαι ξαλαφρωμένος.
Τόση μοναξιά;
 

Απόσπασμα από τον πρόλογο στο βιβλίο του ιστορικού Τέχνης Γιάννη Κολοκοτρώνη

Η Τζούλια Ανδρειάδου, από το 1960 που εξέθεσε για πρώτη φορά έργα της συμμετέχοντας στην 6η Πανελλήνια έκθεση, ακολούθησε μια συνεπή πορεία έρευνας στα ανθρώπινα συναισθήματα χωρίς να αφήσει τον εαυτό της να υιοθετήσει πάνω στο μουσαμά, λύσεις αμφίβολης πρωτοτυπίας. Πιστή στις αξίες της ζωγραφικής εστίασε στη δραματική διάσταση της ύπαρξης και ερμήνευσε τον κόσμο εκ νέου υπό το πρίσμα της ποίησης. Αντιμετώπισε μάλιστα την εικόνα σαν ποίημα και τον ποιητικό λόγο σαν εικόνα προσφέροντας στα μάτια μας τρυφερές εικόνες οπτικής ποίησης και αυτονόητης ανθρωπιάς.

Αποσπάσματα από κείμενο του Χρήστου Αγγελάκου στο (.poema..) το 2010

Η Ανδρειάδου λιώνει τα βιώματα σε ώρες νυχτερινές. (...) Συναντάει τις εμμονές της: Χρόνο και απώλεια· πτήση και πτώση· εγκλωβισμό και απόδραση· την νεανική ορμή και την επιδρομή του πόνου. Τίποτε δεν ανιχνεύεται αυτούσιο στο έργο. Η ζωγράφος κατέχει την τέχνη της μεταμόρφωσης: άσπρο στο μπλε, πράσινο στο μπλε, μπλε στην όμπρα. Σχεδιάζω τοπία (...) που επανέρχονται στα όνειρά μου. (σελ. 28) (...) Σε κάθε περίπτωση η σχέση της ζωγραφικής της με την ποίηση είναι βαθιά βιωματική. Ξεκινάει στην παιδική ηλικία, στα χρόνια της Παμμακαρίστου, Χριστούγεννα του '44, όπου η πεντάχρονη Τζούλια, μικρός Χριστός σε φάτνη-σκάφη, βλέπει την Κοραλία ανάμεσα στους αγγέλους με τα τούλινα φτερά. Οι άγγελοι πετάνε, η Κοραλία θα πετάξει στο κενό, η Τζούλια θα ζωγραφίσει τις πτήσεις: η διαφορά ανάμεσα στην πτήση και την πτώση είναι μόνο ένα γράμμα.